Warning: Parameter 1 to wp_default_styles() expected to be a reference, value given in /data/www/timdeboer.org/www/wp-includes/plugin.php on line 571 Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /data/www/timdeboer.org/www/wp-includes/plugin.php on line 571 Fragments | Tim.de.Boer.org

All posts in Fragments

Werkomstandigheden

In de game industrie in Amerika zijn een aantal vrouwen van game ontwikkelaars die werken bij Rockstar (bekend van Grand Theft Auto) in opstand gekomen tegen de zware werkomstandigheden. Zie tweakers.net. De vrouwen betogen in een brief aan de directie dat hun mannen geregeld weken van 70 uur maken waarbij 12 uur per dag werken en werken op zaterdag geen uitzonderingen zijn. Zij menen zelfs dat de druk op de werknemers steeds hoger opgevoerd wordt door de directie.

Maar 70 uur per week en werken in het weekend ( en twaalf uur per dag) klinkt voor een architect wel heel bekend in de oren. Het is vrij gewoon bij grote (lees: bekende) bureaus dat de werknemers bijna als slaven behandeld worden. Toch heb ik nog nooit gehoord van een vergelijkbaar initiatief van vrouwen van architecten. hebben architecten geen vrouwen? Zijn architecten misschien zo gebrand op die ene kans om zelf beroemd te worden dat zij nooit klagen? Of zijn de vrouwen misschien blij dat hun man nooit thuis is?

Volgens Tweakers.net is het niet de eerste keer dat dit gebeurd. Al in 2004 is EA veroordeeld tot het betalen van miljoenen aan haar werknemers die EA veel te hard liet werken.

 

Gekocht: Archis – 1986 -2000

archissen
Een week geleden heb ik een aantal complete jaargangen van het tijdschrift Archis tweedehands aangeschaft (en de tijdschriftenbakken kreeg ik erbij). Wat ik al vaak gehoord heb blijkt ook echt waar: De oude Archis is echt beter (dan de nieuwe: Volume). Lange artikelen die nu ook weer relevant zijn omdat de besproken gebieden nu weer aan verbouwing toe zijn. Zo trof ik in de jaargang 1986 Scheveningen-Bad in Den Haag aan. Een haarfijne analyse van de openbare ruimte aldaar gaf precies het huidige probleem aan van de badplaats. En dat al in 1986. En de recentelijke visie van de gemeente? Die miste dat punt volledig.. maar dat terzijde.

Helaas is er nog geen digitale editie van de Archis (en de bladen ervoor en erna) beschikbaar zoals dat bijvoorbeeld bij het Amerikaanse opinieblad The New Yorker er al wel is. Dat zou het zoeken naar interessante artikelen wel makkelijker maken. Gelukkig zijn de jaargangen tweedehands nog gewoon beschikbaar. En wat het kopen nog leuker maakte: een vriendelijke ontvangst met koffie en een koekje en een goed gesprek over architectuur. Bedankt Marian & Hans!

 

Plinten 2

Plinten zijn, zo blijkt uit onderzoek, het laatste onderdeel dat bij een verbouwing wordt uitgevoerd. Meestal is dat zelfs pas vlak voordat het huis in de verkoop gaat. Toch zijn plinten een onderschat architectonisch detail. Daarom ben nog ik op zoek naar beroemde plinten voor een vergelijkende studie. Alle foto’s zijn welkom!

Een tweede lichting:

Dit lijkt een plakplint te zijn. Een rubberen? verbinding die zowel op de vloer als tegen de wand geplat zit. Gezien in een ziekenhuis, dus dit zal vast met hygiëne te  maken hebben. ( zag er overigens niet heel schoon uit.Dat kan je zien op de foto hieronder. Daar zie je nog een voordeel van de flexibele plakplint. Je kan er ook mee de bocht om.

In het provinciehuis Fryslan ligt deze stenen vloer. Er zijn 2 plintoplossingen te zien op deze foto. Allereerst het gebruiken van dezelfde steen als op de vloer. Geeft een mooi afgerond gevoel. Probleem is hoe om te gaan met de voegen in de vloer. Bij goed kijken zie je achterin de foto dat deze voegen zelfs in de plint terugk0men. De tweede plint is de terugvallende. Een onderbreking in de wand. In dit geval is er gekozen om daar vervolgens extra aandacht op te vestigen door deze onderbreking in glimmend metaal uit te voeren.

Zie ook: http://www.timdeboer.org/?p=805 voor Deel 1 in deze serie.

Grabbelton van bezuinigingen

[lang_nl]

Edit: Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat de twintig ambtelijke commissies haar rapporten aanbod aan het demissionaire kabinet. Deze rapporten zullen in de formatiebesprekingen wel degelijk nog een rol gaan spelen. HIeronder mijn bijdrage aan de blauwe kamer:

Op 1 april bood Balkenende de rapporten van de twintig ambtelijke heroverwegingscommissies aan de leden van de Tweede Kamer aan. De ambtelijke commissies hebben op twintig terreinen de mogelijkheden onderzocht om 20% op de overheidsuitgaven te bezuinigen. Deze terreinen beslaan gezamenlijk substantiële delen van de overheidsbegroting zodat een totale bezuiniging van 29 miljard mogelijk is. De rapporten zijn -volgens Balkenende- bewust niet opgesteld vanuit een bepaalde blauwdruk of visie op de overheid. Alle politieke partijen kunnen de voorstellen dus gebruiken bij de voorbereidingen op de verkiezingen. Het is te hopen dat de politiek zich niet laat verleiden tot het blind grabbelen in de voorstellen. Juist nu is een helder beeld over de toekomst van Nederland belangrijker dan ooit.

Bij het opstellen van de rapporten is de financiële doelstelling leidend geweest. Samenhang tussen de maatregelen ontbreekt, het is een ratjetoe van vergaande bezuinigingen geworden. Uit de voorstellen blijkt dat de bezuinigingen die een volgende kabinet moet doorvoeren een grote effect kunnen hebben op de manier waarop Nederland wordt ontworpen en gebouwd. De mogelijke bezuinigen richten zich namelijk niet alleen op de woningmarkt, maar ook op de leefomgeving, infrastructuur en het openbare bestuur.

Voordeel van de gebruikte aanpak is dat thema’s die vroeger nadrukkelijk onbesproken bleven nu opeens wel op de agenda staan. Uit het rapport dat de bezuinigingen op de woningmarkt onderzoekt blijkt dat er op de huidige woningmarkt ontzettend veel geld wordt rondgepompt. Niet alleen via de hypotheekrenteaftrek (mede door de uitvinding van nieuwe bankproducten die bijvoorbeeld de hypotheekrenteaftrek maximaliseren), maar ook door middel van de huurtoeslag, de inflexibele beprijzing van sociale huurwoningen op gewilde locaties, het ‘scheefwonen’ en de steun aan woningcorporaties. De markt lijkt zo niet meer optimaal te functioneren. De voorgestelde ingrepen op de woningmarkt zijn echter niet bedoeld om de woningmarkt te verbeteren. Zij zijn bedoeld om in 2015 minimaal 20% te bezuinigen op overheidsuitgaven zonder de woningmarkt te ontwrichten.

De voorstellen op het gebied van infrastructuur bevatten ook wonderlijke redeneringen. Zo wordt voorgesteld het reizen per spoor (en per auto) op piekmomenten duurder te maken -bijvoorbeeld door een spitsheffing- zodat de behoefte aan mobiliteit op die momenten afneemt. Volgens het rapport zal daardoor de groei van de mobiliteit stagneren en zijn investeringen in de infrastructuur niet meer nodig. Maar wat als dit niet werkt en de behoefte wel toeneemt? Ga je de prijs dan nog verder verhogen? De behoefte proberen af te stemmen op de beschikbare infrastructuur levert misschien op de korte termijn winst op maar biedt geen robuuste oplossing voor de toekomst. Het aanleggen van de toch noodzakelijke infrastructuur kan volgens de commissie in een minder luxe uitvoering. De inpassing van de nieuwe infrastructuur in stad en landschap -tunnels, overkluizingen, geluidschermen- vraagt nu teveel budget. Ook de projectgroep leefomgeving en natuur beknibbelt op kwaliteit. Binnenstedelijk herontwikkelen en natuurontwikkeling zijn beide erg kostbaar. Alternatieven als bouwen in landschappelijk minder waardevolle gebieden en het afstoten van natuurgebieden buiten de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) zijn volgens de commissie goedkoper.

In alle rapporten is de beperking van de invloed van de overheid opvallend. Zelfs voor het openbaar bestuur zijn er allerlei varianten bedacht om minimaal 20% te besparen. De grootste besparing is daar te realiseren door de middelste bestuurslaag (provincies en waterschappen) te saneren. Het Rijk en ongeveer 25 a 30 grote regiogemeentes blijven dan als overheden over. Mochten er echt zulke grote veranderingen plaatsvinden dan hoeft dat natuurlijk geen ramp te zijn. In de Nederlandse geschiedenis is alleen in de twintigste eeuw sprake geweest van een sterke sturing door de rijksoverheid. De overheid zal gewoon minder vaak als trekker van de ontwikkelingen optreden. De burger zal het nu in toenemende mate weer zelf moeten doen. Dit vraagt niet alleen om heel andere plannings- en bouwprocessen maar ook een mentaliteitsverandering bij de burger. Het is te hopen dat de politieke partijen (en de komende regering) de ratjetoe van bezuinigingsvoorstellen negeert en een heldere visie op de taken van de overheid en de rol van de burger ontwikkelt zodat de veranderingen niet alleen leiden tot een bezuiniging van 20% op de rijksbegroting maar ook tot een grotere betrokkenheid van de burger bij de ontwikkeling van Nederland. Want die burger zal het de komende jaren moeten doen.

Dit artikel verscheen eerder in de Blauwe Kamer 2010 – 3

[/lang_nl]

Waardeverlies Wallen kost Amsterdam hoofdbrekens

image from wikimedia commons

Postcodegebied 1012 is het visitekaartje van Amsterdam. Dit drukke stuk binnenstad bevat het station en de toegang tot de rest van de stad. Hier is ook één van de grootste toeristische trekkers te vinden: de Wallen. Met ‘Plan 1012’ wil Amsterdam dit hele postcodegebied meer allure geven en een belangrijke economische opwaardering mogelijk maken. Voor de Wallen heeft deze gentrification grote gevolgen.

In Plan 1012 wordt de raamprostitutie met de helft teruggebracht. De gemeente zegt zo de illegale en gedwongen prostitutie te bestrijden en de voor criminaliteit gevoelige functies op de Wallen beter te kunnen controleren. Amsterdam wil dat de Wallen zich ontwikkelen tot een hoogwaardig creatief district met een mix van wonen, creatieve bedrijven, mode en hotels in plaats van louter prostitutiegebied. Tegenstribbelende prostituees en eigenaren beweren dat er op dit moment weinig tot geen misstanden in de sector zijn en dat zo hard ingrijpen helemaal niet nodig is. Zij beschuldigen de gemeente van het zwartmaken van de ondernemers in het gebied om zo ruimte te maken voor de door de gemeente gewenste ontwikkelingen.

De gemeente Amsterdam kiest met Plan 1012 voor een strategie gebaseerd op sleutelprojecten. Op een aantal centrale locaties ontwikkelt de gemeente samen met woningcoöperaties projecten die marktpartijen moeten overhalen ook te investeren in het gebied. Inmiddels zijn er op deze locaties heel wat panden aangekocht maar de echte vernieuwing laat op zich wachten. In de ramen van deze panden vindt nu Red Light Fashion District plaats, een manifestatie waarin modeontwerpers hun werk presenteren achter de ramen waar vroeger de prostituees hun werk deden.

De economische crisis heeft de impasse in het herstructureringsproces verergerd. Verschillende partijen dreigen zich uit de projecten terug te trekken vanwege de hoge kosten. Zij weten dat de gewenste omschakeling naar een luxe economie gebaseerd op merkenwinkels, hippe hotels en creatieve bedrijven niet van de ene op de andere dag zal gebeuren. Zij denken nog lange tijd verliezen te moeten afschrijven. Tsaiher Cheng (Boundary Unlimited) heeft een simpele rekensom gemaakt waaruit duidelijk blijkt waarom. Als we uitgaan van een pand met vier ramen leveren dat per maand 24.000 euro op (100 euro huur per raam per shift, 2 shifts per dag, 30 dagen). De hogere etages van het pand worden meestal niet eens verhuurd. Met een woonbestemming levert hetzelfde pand 6.000 euro op (voor het gemak passen er ook 4 luxe appartementen in het pand, 1500 euro huur per appartement). Het verschil is enorm. NV Stadsherstel onderzocht daarom de mogelijkheden om zelf ramen te gaan exploiteren gedurende de planvorming om inkomsten te generen. Daar lijkt Stadsherstel echter nu van af te zien omdat het toch wel gevoelig ligt om als semi-overheidsinstelling prostitutie te faciliteren.

Plan 1012 is een atypisch voorbeeld van gentrification. Normaal gesproken gaat immers de economische waarde gestaag omhoog zodra de plannen uitgevoerd worden. Op de Wallen zal die niet alleen eerst (drastisch) zakken omdat de meeste bedrijven die er nu zitten gigantische omzetten draaien. Ook de andere ondernemingen in het gebied zijn afhankelijk van de enorme stroom bezoekers die de prostitutie genereert. Het is daarnaast maar de vraag of de nieuwe mix ooit zoveel economische waarde zal hebben als de prostitutie en aanverwante activiteiten nu genereren.

De gemeente Amsterdam koos bovendien rare locaties om te herontwikkelen. Zo moet het gebied rond het Oudekerksplein raamvrij worden. Dit gebied bevat een aantal stegen met raamprostitutie die nu elke avond vollopen met toeristen en andere geïnteresseerden. Deze stegen zijn nauwelijks twee meter breed. Welke normale huurder wil daar nu gaan zitten? En wat heeft die daarvoor over aan huur? Deze gebouwen kunnen waarschijnlijk nooit zoveel opbrengen als er nu mee wordt verdiend.

De aanpak van het gebied was daardoor al een lastige klus in tijden van economische voorspoed. De investeringen zijn immers niet meteen terug te verdienen. Er moet op een langere termijn dan gebruikelijk worden gedacht. Nu commerciële en semicommerciële partijen zich terugtrekken uit het project blijft er van de illusie van een door de markt uitgevoerde herstructurering weinig over. Om de oorspronkelijke doelstellingen te halen zal de gemeente meer moeten doen dan de ramen via de Bibob-wetgeving te sluiten en op te kopen. Zij zal het ontbrekende kapitaal moeten bijleggen om de door haar gewenste mix van functies te realiseren.

Dit artikel verscheen eerder in de Blauwe Kamer 2010-1.

Het artikel is gebaseerd op onderzoek van en gesprekken met Tsaiher Cheng van Boundary Unlimited. Zij doen onderzoek naar andere mogelijkheden om de Wallen op te waarderen dan de methode die de gemeente gekozen heeft. Zij richten zich vooral op de intensivering van het gebruik. Daarvoor kijken zij naar de typologieën die in Taiwan en andere landen in het verre oosten ontstaan om de creatieve sector ruimte te huisvesten. Maar daarover later meer!

 

Support the Goldstone Report

goldstone-2

Available in the 24/7 sandwichshop tshirt store this black tshirt with nice Glittery Gold print to support the Goldstone Report -and whats in the report- . The prize is only 14,90 (ex shipping) and one euro will go to an olive tree planting project in Palestine.

Order in Europe via Spreadshirt

Order in America -and rest of world-  via Spreadshirt USA