Warning: Parameter 1 to wp_default_styles() expected to be a reference, value given in D:\www\timdeboer.org\www\wp-includes\plugin.php on line 571 Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in D:\www\timdeboer.org\www\wp-includes\plugin.php on line 571 koolhaas | Tim.de.Boer.org

All posts tagged koolhaas

Mijn collectie van Koolhaas fan art nu op Pinterest.

Twitterrr: OMA London – Barbican

Koolhaas in Berlage

Maandagmiddag 16.45. Over 15 minuten begint de lezing van Rem Koolhaas. De telefoon bij het Berlage Instituut staat nog steeds roodgloeiend. De receptioniste legt – in het Engels – nog eens uit dat er geen kaartjes meer zijn: ‘Er staan nog 69 anderen voor u op de lijst. Nee het heeft geen zin om hiernaar toe te komen’. Ook in de zaal is de spanning voelbaar. Zodra Koolhaas opstaat en door de zaal heen en weer loopt valt het geroezemoes in de zaal stil.

Koolhaas presenteerde in het Berlage delen van vier recentelijk door hem gehouden lezingen. Ondanks de zeer verschillende onderwerpen – democratie, erfgoed, Europa – is er een gemeenschappelijk element in zijn verhaal. Het gaat niet over de architectuur zelf, maar over de condities die van invloed zijn op de totstandkoming van architectuur. Deze condities relateerde Koolhaas steeds aan de stand van de wereldeconomie.

Koolhaas begon zijn lezing met een biografie van OMA/AMO, die vanzelfsprekend gekoppeld is aan zijn eigen biografie. Zelf stelt hij sterk beïnvloed te zijn door het bombardement op Rotterdam, de gebeurtenissen in 1968 in Parijs, de Berlijnse muur en de bewuste inzet van architectuur in Sovjet Unie om de maatschappij te veranderen. Deze invloeden zijn ook terug te zien in zijn afstudeerproject voor Londen. In de beginperiode van OMA is bewust gekozen voor Rotterdam als vestigingsplaats. Door projecten te ontwerpen die tegen de heersende opvattingen in gingen. Als A gebruikelijk was maakte OMA iets van 2A (Het gebouw De Rotterdam stamt bijvoorbeeld uit die periode). De tegenstand die dat opriep gebruikte hij om zich te profileren. Hij kon zo zijn eigen speelveld creëren. In deze periode leefde Koolhaas van de opbrengst van het boek Delirious New York (tot nu toe 200.000 dollar) en de schilderijen van zijn vrouw Madelon Vriesendorp. De jaren na de val van de Berlijnse muur werden gekenmerkt door een ongekende economische groei. OMA groeide daarin mee. Samen met een aantal andere architecten bereikte Koolhaas zelfs wereldwijde sterrenstatus. Deze sterrenstatus – die volgens Koolhaas onontkoombaar is – leverde behalve aandacht niet veel op. De beloning voor projecten bleef gelijk aan de beloning voor andere architecten. Het leverde alleen een nieuwe bestseller op: S, M, L, XL bracht tot nu toe 350.000 dollar op. Koolhaas signaleert in deze economische groeiperiode echter ook de oorsprong van een aantal interessante fenomenen die aanleiding vormen om onderzoek te gaan doen, eerst vanuit OMA en Harvard, later ook vanuit AMO. Dit onderzoek moet een uitweg bieden uit de sterrenstatus en betekent voor Koolhaas dat hij zich bezig kan houden met onderwerpen die er, volgens hem, echt toe doen.

Allereerst blijkt uit de eigen praktijk dat er steeds minder tijd is voor het bedenken en ontwerpen van plannen. Met als gevolg dat OMA zich nu bezig moet houden met de vraag hoeveel tijd er nodig is om een goed ontwerp te maken. Deze houding lijkt enigszins op de beginjaren van OMA toen ‘goedkoop’ (Cheapness) bijna als stijlmiddel gehanteerd werd. Nu is het echter bittere noodzaak. Daarom kiest OMA nu voor het ontwerpen van generieke gebouwen. Of deze strategie succesvol is moet nog blijken. Voorlopig zijn alle competities waar OMA dit jaar aan meedeed verloren.

Tweede fenomeen dat aan de orde kwam is de toename van beschermd erfgoed in deze periode van economische groei. Jammer genoeg werd deze waarneming verder niet onderbouwd dan met een enkele grafiek waarin de lijntjes van de economie en erfgoed netjes parallel omhoog liepen. Dezelfde toename ziet Koolhaas ook terug in het totaal beschikbare oppervlakte in musea. Veel grote industriële ruimtes worden herbestemd als museum. Het viel Koolhaas op dat de architect vaak een programma van eisen voor zo’n museum krijgt waar expliciet in staat dat de architectuur tot een minimum moet worden beperkt. Hij legde een verband met de hedendaagse kunst die een totaalervaring wil bieden en waarbij invloeden van buitenaf dienen te worden beperkt. Deze vergelijking tussen totalitaire ruimtes (Koolhaas gebruikte Haus der Kunst in München als voorbeeld) en totalitaire hedendaagse kunst deed verlangen naar meer opvattingen van Koolhaas de kunstcriticus.

In het verlengde van deze groei van erfgoed en museum ziet hij een terugval in de belangstelling van politici en de staat (de macht) voor de vernieuwende kracht van architectuur. Treffend voorbeeld van de politieke desinteresse bleek uit zijn ervaringen als lid van de denktank Reflection Group Europe 2020-2030 over de toekomst van Europa. Veel van zijn ideeën kwamen in deze denktank niet over en hij moest zijn inzichten steeds slimmer en simpeler proberen over te brengen. Helaas blijkt de politiek meer met interne zaken bezig te zijn dan met het opstellen van een geloofwaardig beeld (en beleid) voor de toekomst.

Koolhaas impliceert dat de groei van erfgoed en musea niet op zichzelf staat maar een bijverschijnsel is van het feit dat politici en de staat zich niet meer bezig willen houden met visies op de toekomst, alleen nog met het hier en nu. Dat maakte ook meteen duidelijk waarom OMA haar blik zo opzichtig Oostwaarts heeft gericht. Daar zit immers nog macht die wel geïnteresseerd is de vernieuwende kracht van architectuur.

Dit verslag verscheen eerder op archined

En hier is de hele lezing te zien > http://t.co/9pFPcaj

Twitterrr: Lezing Koolhaas / Parkeer$$$$

Straks naar lezing Rem #Koolhaas in het #Berlage Ben benieuwd. berlage wordt nog steeds platgebeld voor #koolhaas lezing. Kijk maar op internet, ik zal zwaaien. Nog 69 mensen op wachtlijst. Das ook weer #voorbij Binnenkort verslag op #archined #berlage #koolhaas @vtaapken dus er was toch iemand die rechtstreeks twitterde uit de zaal.

@Raaphorst Een KPN zou eens telefoongesprekken op uren moeten afronden…. #qpark verdient zo goud geld. Is er al eens uitgezocht of je direct Qpark moet uitrijden als je net voor 1-1/4 uur 2 uur hebt betaald? Als je twee uur hebt betaald mag je ook twee uur blijven staan. Toch? (via @cobouwredactie) Parkeergarage stabielste vorm vastgoedbelegging (Nieuws) http://tinyurl.com/3gcw79v Wij weten waarom!

Twitterrr: Mik over Koolhaas / Gaza Flotilla / Cultuur? / Fusion

Mik in Elsevier reduceert Koolhaas tot een geraffineerde koopman. K’s houding is een pose die opdrachtgevers moet verleiden. Tenminste zo lees ik het redelijk onbegrijpbare verhaal. Iemand een andere mening toegedaan? #koolhaas

Waterpleinen ‘graphic novel’ afgeserveerd door de stripwereld in het laatste nummer van de #Zone5300

Na lezing VN rapport over aanval op Gaza Flotilla kan je niet anders dan concluderen dat deze aanval illegaal was. En dat er opzettelijk veel geweld gebruikt is. Zelfs nadat er van verzet geen sprake meer kon zijn. Schokkend om te lezen hoe leger en politie ongestraft geweld heeft toegepast en medische zorg aan ernstig gewonde mensen heeft ontzegd. Voor de geinteresseerden in internationaal recht: het rapport is te vinden via http://bit.ly/cVf7iL

In de trein. Veel afspraken vandaag. Vanavond naar Exit through the gift shop. Prachtige laaghangende mist met waterige zon. Vergezeld door soundtrack van de Eels. Wat kan een oktobermorgen mooi zijn. Trouwens, wat doet die nieuwe school -life college- toch tussen de snelweg en het spoor bij Schiedam? Geen fijne plek. Exit through the gift shop bekritiseerd de instant fame van Banksy en anderen op een subtiele manier. Tegelijkertijd geeft de film inzicht in de spanning en plezier die je kan hebben met street art. Ookal zegt Banksy in film mensen niet aan te moedigen om kunst te maken. De film doet dat wel.

Protest tegen draconische pestbezuinigingen op cultuur verplaatst naar malieveld.1100-1330 be there! Amusante vragen over prijs van 2 X 20.000 euro aan creatieven in Den Haag : http://bit.ly/cO5Bw9 (waarom de minder creatieven niets krijgen) Hebben jullie al getekend tegen de bezuinigingen zonder plan op cultuur?? Doe het nu: http://www.stopculturelekaalslag.nl/

Fusion bij de boodschappen

Fusion van W. Van Winden gelezen. Op sommige plekken grote stappen snel thuis argumentatie. Wel intelligente voorbeelden en frisse vorm. Toch blijft er iets verongelijkts in zitten; als calimero ten opzichte van het grote boze modernisme.Terwijl ornament al lang weer geaccepteerd is. { Waar het de criticasters van retroarchitectuur om gaat is dat er problemen zijn die vragen om nieuwe oplossingen op typologisch of programmatisch niveau. Die zijn niet op te lossen door het combineren van stijlen of ornamenten uit het verleden. Er zijn ook zeker bureaus die beide dingen doen, zoals bijvoorbeeld Soeters van Eldonck. Die bedenken vaak vernieuwende typologieën en geven daarmee antwoord op de vragen die nu relevant zijn. Dat zij deze vernieuwende typologieen voorzien van een vakkunidg ontworpen fusion gevel is eigenlijk minder relevant (hoewel het flink bijdraagt aan de acceptatie van het grote publiek). Daarnaast kan je stellen dat alle huidige architectuur Fusion is. Immers bouwmethoden, woningplattegronden en bepaalde typologieën zijn ook binnen de Fusion / Retro architectuur gewoon modernistisch van aard. Aan het begrip Fusion, hoe mooi het ook gevonden is, blijft na lezing van het boekje veel vragen kleven. Het is een mooie aanzet om de  niet-modernen en de modernisten uit hun loopgraven te lokken en naar Fus-sailles te krijgen om  eindelijk in deze discussie vooruit te komen.

Rem Koolhaas vs. Jacques Cousteau – now also in English!

[lang_nl]

Origineel stond vorige weekend op Twitter:

Rem Koolhaas begint steeds meer op Jacques Cousteau te lijken. ( onderbouwing volgt)

Jacques Cousteau deed in het begin baanbrekend werk maar in de tweede helft van zijn carriere was hij niet meer de vernieuwer die hij was.

HIj had alles: de Calypso, een onderzeeboot, een watervliegtuig en een toegewijde ploeg personeel. Hij kon werken waar hij wilde.

Rem Koolhaas is -naar eigen zeggen- op de helft van zijn carriere. Het verrassende werk van OMA /AMO ligt inmiddels al jaren achter ons

HIj heeft een gepassioneerd buro wat uitblinkt in zijn werkwijze, kan opdrachten krijgen overal ter wereld, voor elk programma en toch..

…verwacht ik niet meer de vernieuwende ontwerpen van vroeger.

Eerder zullen – net als de rode albino petjes van Cousteau- de OMA maniertjes steeds meer een karakteratuur van zichzelf worden.

Aan de andere kant:Die maniertjes kunnen op termijn wel een fantastische film opleveren zoals Cousteau w(es) Andersons LIFE AQUATIC inspireerde.

(en ze hebben allebei op deze foto een zure mond.)

[/lang_nl]

[lang_en]

Originally posted  on Twitter (in Dutch):

Rem Koolhaas is resembling Jacques Cousteau more and more. ( arguments wil follow)

In the beginning of his career Jacques Cousteau did ground breaking work. In the second half of his career he stopped being an innovator.

He had everything: the Calypso, a submarine, a seaplane and a dedicated team. He could work whereever he wanted.

Rem Koolhaas is -he stated it himself- halfway in his career. The most suprising and innovating work of OMA/AMO is years behind us.

He manages a passionate firm, very good in his way of working. He can build where-ever and whatever he wants but still….

…I don’t expect those innovative designs anymore.

More probable is – just like the red hats of Cousteau – the further development of typical OMA-style, turning them into cartoon images of themselves.

On the other side: Cousteau and those red hats gave us the fantastic movie LIFE AQUATIC (wes Anderson) many years later…

(and they both look very sour in these pictures.)

[/lang_en]